Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

Φοβάσαι το άγνωστο

Φ. Πεσσόα

Φοβάσαι το άγνωστο, σαν τον Άμλετ;
Αλλά τι δεν είναι άγνωστο; Τι είναι αυτό που ξέρεις
Που σε κάνει να λες αυτό ή το άλλο, συγκεκριμένα, άγνωστο;


Do you dread the unknown, like Hamlet?
But what's not unknown? What is it you know
That lets you call this or that, in particular, unknown?

2 σχόλια:

  1. Το άγνωστο δεν είναι αυτό που δεν ξέρεις, αλλά αυτό που φοβάσαι να μάθεις. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι. Οι χαρακτηρισμοί του αγνώστου? Επίσης πολλοί και διάφοροι αλλά και αδιάφοροι.
    Ο εαυτός μας? Ενας, δύο μα και πολλοί. Αλήθεια πολλές φορές έχω αναρωτηθεί, όταν έχω έμπνευση και γράφω κάποιο ποίημα, ποιός απ΄όλους τους εαυτούς μου, είναι αυτός που γράφει εκείνη τη στιγμή.
    Από τον πρώτο στίχο καταλαβαίνω! Γιατί οι εαυτοί μου κι εγώ, είμαστε ένα!
    Κλείνω το σχόλιο με κάτι σχετικό του Χ.Λ.Μπόρχες.
    Καληνύχτα!
    «Ποιός απ’ τους δυό μας γράφει αυτό το ποίημα
    έχοντας έναν πολλαπλό εαυτό, μα ένα και μοναδικό
    σκοτάδι; Και τελικά, τι σημασία έχει τ’ όνομά μου
    όταν η μοίρα μας δεν ξεχωρίζει πουθενά;»
    Χ.Λ.Μπόρχες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σιλένα, θα σου έλεγα για το ποίημα του Νερούδα, αλλά είδα ότι μόλις το διάβασες και άφησες σχόλιο... :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εγγραφή μέσω email

Enter your email address:

Εγγραφή μέσω reader

Blog Widget by LinkWithin