Rumi

 Jalāl ad-Dīn Muhammad Rūmī (1207-1273)

Ένας τεχνίτης τράβηξε ένα καλάμι από τις καλαμιές

του έκανε τρύπες, και το ονόμασε άνθρωπο.

Από τότε, αυτό θρηνεί μια τρυφερή αγωνία

αποχωρισμού, χωρίς ποτέ να αναφέρει την δεξιοτεχνία

που του έδωσε ζωή σαν φλογέρα.

A craftsman pulled a reed from the reedbed,

cut holes in it, and called it a human being.

Since then, it's been wailing a tender agony

of parting, never mentioning the skill

that gave it life as a flute.

Από το βιβλίο The essential Rumi (Translation C. Barks) σελ. 146

ΥΓ. Ένα σχετικό κείμενο εδώ.

Κινέζικη και Ελληνική Τέχνη

 Jalal ad-Dīn Muhammad Rumi (1207-1273)

Ο Προφήτης είπε, "Υπάρχουν κάποιοι που με βλέπουν
υπό το ίδιο φως με το οποίο τους βλέπω εγώ.
Οι φύσεις μας είναι μία.
                                             Χωρίς αναφορά σε σκέλη
γενεαλογίας, χωρίς αναφορά σε κείμενα ή παραδόσεις,
πίνουμε το νερό της ζωής μαζί."
                                                            Να μια ιστορία
σχετικά με αυτό το κρυμμένο μυστικό:
                                                                         Οι Κινέζοι και οι Έλληνες
διαφωνούσαν στο ποιοι είναι οι καλύτεροι καλλιτέχνες.
Ο βασιλιάς είπε,
                              "Θα διευθετήσουμε αυτό το θέμα με μια δημόσια συζήτηση."
Οι Κινέζοι αρχίσανε να μιλάνε,
αλλά οι Έλληνες δε λέγανε τίποτα.
Έφυγαν.
                 Οι Κινέζοι πρότειναν τότε
να δοθεί στον καθένα ένα δωμάτιο για να δουλέψουν
με την τέχνη τους ο καθένας, δύο δωμάτια που θα βλέπει το ένα το άλλο
και χωρισμένα με μια κουρτίνα.
                                                            Οι Κινέζοι ζήτησαν από το βασιλιά
εκατοντάδες χρώματα, όλες τις αποχρώσεις,
και κάθε πρωί πήγαιναν εκεί όπου
φυλάττονταν όλες οι βαφές και τις παίρνανε όλες.
Οι Έλληνες δεν παίρνανε κανένα χρώμα.
"Δεν είναι μέρος της δουλειάς μας."
                                                                   Πήγαν στο δωμάτιο τους
και άρχισαν να καθαρίζουν και να γυαλίζουν τους τοίχους. Όλη την ημέρα
κάθε μέρα έκαναν τους τοίχους τόσο αγνούς και καθαρούς

σαν τον ανοικτό ουρανό.

                                               Υπάρχει ένας δρόμος που οδηγεί από όλα τα χρώματα

στην αχρωματοσύνη. Γνώριζε ότι η μεγαλοπρεπής ποικιλία

των σύννεφων και του καιρού προέρχεται

από την απόλυτη απλότητα του ήλιου και της σελήνης.

Οι Κινέζοι τελειώσανε, και ήταν τόσο χαρούμενοι.
Ηχούν τα τύμπανα με την χαρά της ολοκλήρωσης.
Ο βασιλιάς εισήλθε στο δωμάτιο,
έκπληκτος από τα υπέροχα χρώματα και λεπτομέρειες.

Οι Έλληνες τότε τραβήξανε την κουρτίνα που χώριζε τα δωμάτια.
Οι κινέζικες μορφές και εικόνες έλαμψαν αντανακλώντας
στους καθαρούς ελληνικούς τοίχους. Ζούσανε εκεί,
ακόμα πιο όμορφα, και πάντα
μεταβαλλόμενες στο φως. 

Η ελληνική τέχνη είναι ο τρόπος των Σούφι. 
Δεν μελετούν βιβλία φιλοσοφικού περιεχομένου.

Κάνουν την αγάπη τους όλο και πιο καθαρή
Ούτε ελλείψεις, ούτε θυμός. Με τέτοια αγνότητα
δέχονται και αντανακλούν τις εικόνες κάθε λεπτό,
από εδώ, από τα αστέρια, από το κενό.

Τις λαμβάνουν μέσα τους
σαν να τις έβλεπαν
με την φωτισμένη καθαρότητα
με την οποία αυτές τους βλέπουν.

 

Δύο Είδη Νοημοσύνης

Jalal ad-Dīn Muhammad Rumi (1207 - 1273)

 

Δύο Είδη Νοημοσύνης

Υπάρχουν δύο είδη νοημοσύνης: Η μία αποκτιέται

όταν το παιδί στο σχολείο αποστηθίζει γεγονότα και ιδέες

από βιβλία και από αυτά που λέει ο δάσκαλος,

μαζεύοντας πληροφορίες από τις παραδοσιακές επιστήμες

καθώς και από νέες επιστήμες.

Με τέτοια νοημοσύνη ανατέλλεις στον κόσμο.

Κατατάσσεσαι μπροστά ή πίσω από άλλους

ανάλογα με την ικανότητα σου στο να παρακρατάς

πληροφορίες. Κάνεις τη βόλτα σου με  αυτή τη νοημοσύνη

μέσα και έξω από πεδία της γνώσης, παίρνοντας πάντα περισσότερες

σημειώσεις πάνω στις διατηρημένες σου πλάκες.

Υπάρχει ένα άλλο είδος πλάκας, ένα είδος

ήδη ολοκληρωμένο και διατηρημένο μέσα σου.

Μια πηγή που πλημμυρίζει την δεξαμενή της. Μια φρεσκάδα

στο κέντρο του στήθους. Αυτή η άλλη νοημοσύνη

δεν ωχριά ούτε λιμνάζει. Είναι υγρό,

και δεν κινείται από έξω προς τα μέσα

μέσω υδραυλικών αγωγών μάθησης.

Αυτή η δεύτερη γνώση είναι ένα συντριβάνι

από μέσα σου, κινούμενο προς τα έξω.

Two Kinds of Intelligence

There are two kinds of intelligence: One acquired,
as a child in school memorizes facts and concepts
from books and from what the teacher says,
collecting information from the traditional sciences
as well as from the new sciences.

With such intelligence you rise in the world.
You get ranked ahead or behind others
in regard to your competence in retaining
information. You stroll with this intelligence
in and out of fields of knowledge, getting always more
marks on your preserving tablets.

There is another kind of tablet, one
already completed and preserved inside you.
A spring overflowing its springbox. A freshness
in the center of the chest. This other intelligence
does not turn yellow or stagnate. It's fluid,
and it doesn't move from outside to inside
through the conduits of plumbing-learning.

This second knowing is a fountainhead
from within you, moving out.

Mathnawi IV:1960-1968

Mevlâna Jalâluddîn Rumi 

ΥΓ. Εδώ ένα ποίημα του στα αγγλικά