Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε

 
 
Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε.
Απ' αυτό βγάζω το συμπέρασμα πως είσαστε εκατομμυριούχοι.
Το μέλλον σας είναι σιγουρεμένο - το βλέπετε
μπροστά σας σ' άπλετο φως. Φρόντισαν
οι γονείς σας για να μη σκοντάψουν τα πόδια σας
σε πέτρα. Γι' αυτό τίποτα δε χρειάζεται
να μάθεις. Έτσι όπως είσαι
εσύ μπορείς να μείνεις.
Κι έτσι κι υπάρχουνε ακόμα δυσκολίες, μιας κι οι καιροί
όπως έχω ακούσει είναι ανασφαλείς,
τους ηγέτες σου έχεις, που σου λένε ακριβώς
τι έχεις να κάνεις για να πας καλά.
Έχουνε μαθητεύσει πλάι σε κείνους
που ξέρουν τις αλήθειες που ισχύουν
για όλους τους καιρούς
μα και τις συνταγές που πάντα βοηθάνε.
Μιας και για σένα γίνονται τόσο πολλά
δε χρειάζεται ούτε δαχτυλάκι να κουνήσεις.
Βέβαια, αν τα πράματα ήταν διαφορετικά
Η μάθηση θα 'τανε υποχρέωσή σου.

4 σχόλια:

  1. ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΑΥΤΟ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΤΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΜΟΥ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ..ΑΥΤΟ ΖΗΤΩ ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ,ΕΝΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΒΡΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΙΩΝΙΑ ΕΠΑΓΡΥΠΝΙΣΗ..ΟΝΤΩΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΠΙΣΤΑ ΤΙΣ ΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΤΟΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ!
    ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΥΝΕΧΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ,
    ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΣ ΜΟΥΣΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλωσόρισες και σ' αυτή τη γωνιά του φτωχικού μου.
    Ψάχνε, ψάχνε! Ποτέ μην σταματάς να ρωτάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. η αγάπη σας για τις τέχνες και ειδικά για την ποίηση είναι φανερή, σας αξίζουν χίλια συγχαρητήρια για την προσπάθεια σας! σας αφιερώνω ενα απόσπασμα απο την συλλογή μου που θα κυκλοφορήσει τις προσεχείς ημέρες (σε ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΣΗ) με τον τίτλο "ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΣΥΝΝΕΦΙΑΣ" η οποία είχα την τύχη να αναγνωριστεί απο το κοινό και να μελοποιηθεί απο γνωστούς και καταξιωμένους καλλιτέχνες του χώρου...

    (απόσπασμα απο το ποίημα ΣΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ, ειδικά αφιερωμένο στην ανθρωπιστική οργάνωση "ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ", η οποία είναι και επίσημος χορηγός μου)

    ...να βάψουμε το κόκκινο στους τοίχους με λευκό,
    να σβήσουμε κάθε ανάμνηση του πολέμου
    απο τα μάτια των παιδιών,
    με το σεντόνι που σε φάσκιωνα ειρήνη να τυλίξεις,
    και τα μάτια σου στην άκρη τους δεμένη
    να μην κρατάνε μια σταγόνα παράπονου
    .....
    να βλέπουνε τον κόσμο φωτεινό,
    να χαίρουνται τα χρώματα απόψε και αύριο και πάντα!
    γιατί είναι μάτια μικρού παιδιού
    μάτια μικρού παιδιού...
    ......
    είμαστε όλοι παιδιά του Ήλιου
    και μιαν ημέρα οι νεκροί θα μας τιμήσουν,
    στην άκρη κάποιου μύθου
    ένα στιχάκι θα γράψουν και για εμάς
    ο Όμηρος ίσως ή κάποιος μικρός Θεός,
    .....
    στην προβλήτα της Ιστορίας
    θα δέσουμε και εμείς,
    ας είναι να γίνει με ειρήνη…

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
    http://www.iparho.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φίλε Μάρκο, καλωσόρισες και σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Η δουλειά σου δείχνει ότι εσύ όχι μόνο εκτιμάς αλλά προσφέρεις κιόλας στο χώρο της ποίησης.
    Σου εύχομαι καλή επιτυχία με την ποιητική συλλογή σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εγγραφή μέσω email

Enter your email address:

Εγγραφή μέσω reader

Blog Widget by LinkWithin