tag:blogger.com,1999:blog-33840080216010224012012-01-27T09:11:05.558+01:00Μόνο ΠοίησηIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.comBlogger1091100tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-28346711316573622202011-12-02T12:04:00.001+01:002011-12-02T12:50:51.810+01:00Πες μου αν θέλεις κάτι
Π. Σιδηρόπουλος (1948-1990)
Πες μου αν θέλεις κάτι
Πες μου κάτι, κάτι απλό μα αληθινό
Πες μου έχω ξεχάσει πως σε λένε
και που μένεις θηλυκό
Πες μου αν θέλεις κάτι έστω ένα κάτι
Πες μου αν θέλεις κάτιIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-9714399532638185932011-11-04T15:34:00.001+01:002011-11-04T15:42:17.405+01:00Ασφόδελοι
W. Wordsworth (1770-1850)
Ασφόδελοι
Περιπλανήθηκα μοναχικός σαν ένα σύννεφο
Που αιωρείται ψηλά πάνω από λιβάδια και λόφους
Όταν ξαφνικά είδα έναν όχλο
Ένα πλήθος ασφόδελοι χορεύανε·
Κατά μήκος της λίμνης, κάτω από τα δέντρα,
Δέκα χιλιάδες χορεύανε στο αεράκι.
Τα κύματα δίπλα τους χορεύανε αλλά αυτοί
ξεπερνούσαν τα αφρώδη κύματα σε χαρά
Ένας ποιητής δεν θα μπορούσε παρά να Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-75028356474706700992011-11-04T14:21:00.000+01:002011-11-04T14:27:00.063+01:00Οι στίχοι / Δειλινό / Λοιπόν τι κάνουμε εδώ / Πολύτιμος στίχος
Τ. Λειβαδίτης (1922-1988)
Οι Στίχοι
Συλλογιέμαι τη μοναξιά ενός παιδιού
που παίζει ολομόναχο σ’ έναν κήπο
μες στην ερημιά του καλοκαιρινού απομεσήμερου.
Ίσως οι πιο ωραίοι στίχοι ενός ποιητή
ν’ άρχισαν από κει.
Δειλινό
Λεπτομέρειες ασήμαντες που κάνουν πιο οδυνηρές τις αναμνήσεις
και τα χρόνια μας, βαλσαμωμένα πουλιά, μας κοιτάζουν
τώρα με μάτια ξένα -
αλλά κι εγώ ποιός Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-11082143902823296452011-10-21T15:04:00.001+02:002011-10-21T15:04:36.410+02:00On Fame (Περί Φήμης)
John Keats (1795-1821)
Η Φήμη, σαν ένα ιδιότροπο κορίτσι, θα εξακολουθεί να είναι ντροπαλή Σε όσους την κορτάρουν πολύ δουλικά γονυπετείς, Αλλά παραδίδεται σε κάποιο απερίσκεπτο αγόρι, Και ξεμωραίνεται περισσότερο από μια ήσυχη καρδιά· Είναι μια γύφτισσα, - δεν θα μιλήσω σ' αυτούς Που δεν Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-84071039530256842842011-09-30T13:04:00.000+02:002011-09-30T13:04:46.652+02:00Για να δεις τα χωράφια και τον ποταμό
F. Pessoa (1888-1935)
Για να δεις τα χωράφια και τον ποταμό
Δεν είναι αρκετό να ανοίξεις το παράθυρο.
Για να δεις τα δέντρα και τα λουλούδια
Δεν είναι αρκετό να μην είσαι τυφλός.
Είναι επίσης απαραίτητο να μην έχεις φιλοσοφία.
Με την φιλοσοφία δεν υπάρχουν λουλούδια, μόνο ιδέες.
Υπάρχει μόνο ο κάθε ένας από εμάς, σαν μια σπηλιά.
Υπάρχει μόνο ένα κλειστό παράθυρο, και ένας Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-40619633731629506472011-09-12T00:54:00.000+02:002011-09-12T00:54:31.810+02:00Η Χαμογελαστή Καρδιά
Charles Bukowski (1920-1994)
η ζωή σου είναι η δικιά σου ζωή
μην την αφήνεις να ενωθεί σε μια υγρή υποταγή.
να παραφυλάς.
υπάρχουν έξοδοι.
υπάρχει ένα φως κάπου.
μπορεί να μην είναι πολύ φωτεινό αλλά
διώχνει το σκοτάδι.
να παραφυλάς.
οι θεοί θα σου προσφέρουν ευκαιρίες.
να τις μάθεις.
να τις αρπάξεις.
δεν μπορείς να νικήσεις το θάνατο αλλά
μπορείς να νικήσεις το Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-18652989046949654462011-09-02T10:27:00.000+02:002011-09-02T10:27:05.174+02:00De Rerum Natura ("Περί της φύσεως των πραγμάτων")
Titus Lucretius Carus (98-94 π.Χ. - 55-53 π.Χ.)
«Σου δίνει τέρψη το να κάθεσαι να παρακολουθείς από τη στεριά τις
σκληρές δοκιμασίες του άλλου που παραδέρνει μες στην απέραντη θάλασσα,
την ώρα που οι άνεμοι σηκώνουν τα κύματα και την κάνουν να λυσσομανά.
Όχι βέβαια γιατί ηδονίζεσαι με τα ξένα βάσανα, μα γιατί είναι γλυκό να
βλέπεις από τι κακά έχεις γλιτώσει εσύ ο ίδιος. Όπως κι Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-53947544058018788942011-07-08T14:13:00.000+02:002011-07-08T14:13:45.855+02:00Η κρίσιμη κατάσταση (1 & 2)
Η κρίσιμη κατάσταση 2από τη συλλογή: "Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι πόσο καλά περπατάς ανάμεσα στη φωτιά."
Πάρα πολλάπολύ λίγαή πολύ αργά
πολύ παχύπολύ λεπτόή πολύ κακό
γέλια ή δάκρυαή αγνή αδιαφορία
μισητέςεραστές
στρατοί που τρέχουν σε πονεμένους δρόμουςκραδαίνοντας μπουκάλια κρασιούσφάζοντας με ξιφολόγχες και βιάζοντας τους πάντες
ή ένας γέρος σε ένα ήσυχο φτηνό δωμάτιομε μια Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-73602486996198142782011-06-17T18:55:00.000+02:002011-06-17T18:55:15.629+02:00ΑγραμματοσύνηΝα διακρίνεις -οι διακρίσεις είναι ότι καλύτερο - κι εγώ αυτό κάνω.Αλλά να προσέξεις γιατί οι διακρίσειςείναι λεγεώνα όπως οι διάβολοι.Και ποια λεγεώνα θα 'βγει στη φύλαξηενώ το καλό είναι ένα;Να -γι' αυτό- σε κάθε περίπτωση εγώ προκρίνω αντίς για τη διάνοια τη συντριβή.Και να θυμάσαι:Πάνω στη σχεδία η διάνοια είναι εμπόδιοκαι η πολυμάθεια είναι βλακεία.Πάνω στη σχεδία χρειάζεται η γλώσσα της Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-17959865057963660632011-05-30T15:27:00.000+02:002011-05-30T15:27:15.652+02:00Dinosauria, We Charles Bukowski (1920 - 1994)
Δεινόσαυροι, Εμείς Γεννημένοι έτσιΜέσα σ' αυτόΕνώ οι δάσκαλοι με τις κιμωλίες χαμογελούνΕνώ η Κυρία Θάνατος ξεκαρδίζεταιΕνώ τα ασανσέρ σπάνεΕνώ τα πολιτικά τοπία διαλύονταιΕνώ ο υπάλληλος που σου γεμίζει τις σακούλες στο σουπερμάρκετ έχει πτυχίο κολεγίου Ενώ το καλυμμένο με πετρέλαιο ψάρι φτύνει το καλυμμένο με πετρέλαιο θύμαΕνώ ο ήλιος έχει καλυφτεί με Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-53104200503013026342011-05-26T11:36:00.001+02:002011-05-26T11:37:41.275+02:00G. ApolinnaireGuillaume Apolinnaire (1880-1918)
Επιτέλους ελευθερώθηκα
Απ' όλα τα φυσικά πράγματαΜπορώ να πεθάνω
Και να μην αμαρτάνω πιαΚαι αυτά που κανένας δεν έχει αγγίξει
Τα έχω αγγίξει, τα έχω ψηλαφίσει
Και έχω διεισδύσει όλα αυτά που κανένας
Δεν μπορεί με τίποτα να φανταστείΈχω συχνά στοχαστεί
Ακόμη και αυτήν την ίδια αστάθμητη ζωήΜπορώ να πεθάνω μ' ένα χαμόγελο.
Συνηθίστε τον εαυτό σας όπως εγώ
στα Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-34890944033894308502011-05-17T22:50:00.000+02:002011-05-17T22:50:51.384+02:00The Genius Of The CrowdCharles Bukowski (1920 - 1994)
Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους
υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσοάνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα
και οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον τουκαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπηκαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη
εκείνοι που κηρύττουν θεό, Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-29897564725971508002011-05-05T21:12:00.000+02:002011-05-05T21:12:31.276+02:00Η Νταλίκα
ΖΟΡΙΚΟΣ ΚΡΕΜΑΝΤΑΛΑΣ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΣΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΜΙΑ ΝΤΑΛΙΚΑ ΜΕ ΜΠΑΓΚΑΖΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΙΚΑΤΩΡΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΣ ΚΑΒΟΥΚΙ ΚΑΙ ΑΜΑΞΙ ΣΠΟΡ ΜΟΝΤΕΛΟΤΩΡΑ ΣΚΑΛΩΣΕΣ ΣΤΟ ΛΟΥΚΙ ΚΙ ΕΙΣΑΙ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟ ΚΑΠΕΛΟ
Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΝΤΟΥΜΠΛΕ ΦΑΣ ΜΕΣΑ ΚΙ ΕΞΩ ΤΗ ΦΟΡΑΣΗ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΣΟΥ ΓΚΑΖΙΕΡΑ ΔΙΧΩΣ ΓΚΑΖΙ ΚΑΙ ΑΓΕΡΑΜΕΣ ΣΤΟ ΚΟΛΠΟ ΕΙΣΑΙ ΧΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΓΛΥΤΩΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΡΙΧΑΤΩΡΑ ΕΙΣΑΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΣ ΚΑΙ Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-16264547007029136232011-04-19T23:28:00.002+02:002011-04-19T23:30:29.780+02:00Οδή 1,11 (Άδραξε την ημέρα)Quintus Horatius Flaccus (65-8 π.Χ.)
Μην ρωτάς (απαγορεύεται να ξέρεις) τι τέλοςΟι θεοί έχουν ορίσει σε μένα ή σε σένα, Λευκονόη. Μην παίζεις με τους ΒαβυλώνιουςΟύτε με αυτούς που λένε την μοίρα. Πόσο καλύτερο είναι να υπομείνεις ό,τι και αν έρθει!Είτε αν ο Δίας σου έχει παραχωρήσει πολλούς ακόμα χειμώνες είτε αυτός είναι ο τελευταίοςΟ οποίος τώρα φθείρει το Τυρρηνικό πέλαγος στους βράχους που Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-60811468646957607852011-04-07T11:50:00.000+02:002011-04-07T11:50:15.169+02:00Εσένα, Χριστέ, δεν σε μισώ.F. Pessoa (1888-1935)
Εσένα, Χριστέ, δεν σε μισώ ή σε υπολογίζωΛιγότερο από τους άλλους θεούς που προηγήθηκαν από εσέναΣτην μνήμη της ανθρωπότητας.Ούτε παραπάνω, ούτε λιγότερο είσαι παρά ένας ακόμα θεός.
Έχασες το Πάνθεον. Επειδή ήρθεςΠάρε την θέση σου στο Πάνθεον,Αλλά πρόσεξε μη τυχόν προσπαθήσειςΝα πάρεις από τους άλλους θεούς αυτό που τους ανήκει!
Το λυπημένο σου πρόσωπο γεμίζει από οίκτο Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-50927697787415726312011-04-04T17:01:00.000+02:002011-04-04T17:01:46.329+02:00Αν καυχιέταιBlaise Pascal (1623-1662)
Αν καυχιέται, τον ταπεινώνωΑν ταπεινώνεται, τον ανυψώνωΚαι τον έχω πάντα σε αυτές τις αντιθέσεις Μέχρι να καταλάβειΌτι είναι ένα τέρας ακατανόητο.
S' il se vante, je l' abaisseS' il s' abaisse, je le vanteEt le contredis toujoursJusques à ce qu' il comprenneQu' il est un monstre incompréhensible.Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-9363054466586127782011-03-29T22:16:00.000+02:002011-03-29T22:16:16.965+02:00Το σκάκιΜ. Αναγνωστάκης
Έλα να παίξουμε.Θα σου χαρίσω την βασίλισσα μου ( Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη Τώρα πια δεν έχω αγαπημένη )Θα σου χαρίσω τους πύργους μου ( Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου Έχουν πεθάνει καιρό πριν από μένα )Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω; ( Τραβάνε μπρος , τυφλοί , χωρίς καν όνειρα ) Όλα , και τ’ άλογα μου θα σ’ Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-85602953151268483302011-03-05T13:34:00.000+01:002011-03-05T13:34:54.459+01:00Όσο πιο πολύ αισθανθώPhoto shows the author in 1914.
Όσο πιο πολύ αισθανθώ, όσο πιο πολύ αισθανθώσαν διαφορετικά πρόσωπα,όσο πιο πολλές προσωπικότητες αποκτήσω,όσο πιο έντονα, πιο στριγκά τις αποκτήσω,όσο πιο ταυτόχρονα αισθανθώ μ΄όλες αυτές,όσο πιο ομοιότροπα διαφορετικός, ανομοιότυπα προσεκτικός,υπάρξω, αισθανθώ, ζήσω, είμαι,τόσο πιο πολύ θα αποκτήσω τη συνολική ύπαρξη του σύμπαντος,τόσο πιο πλήρης θα' μαι σ' Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-30211213434888966402011-02-10T14:44:00.001+01:002011-02-11T09:58:37.365+01:00Μερικές φορές ξεκινώ να κοιτώ μια πέτρα
Μερικές φορές ξεκινώ να κοιτώ μια πέτρα.
Δεν αρχίζω να σκέφτομαι, Έχει αισθήσεις;
Δεν κάνω φασαρία ονομάζοντας την αδελφή μου.
Αλλά παίρνω ευχαρίστηση από την ύπαρξη της,
Τη χαίρομαι γιατί δεν νιώθει τίποτα,
Τη χαίρομαι γιατί δεν έχει καμία σχέση μ' εμένα.
Καμιά φορά ακούω τον άνεμο να φυσά,
Και βρίσκω ότι απλά να ακούς τον άνεμο να φυσά, τον καθιστά άξιο να έχει γεννηθεί.
Δεν ξέρω τι θα Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-60064108194909202452011-01-30T06:00:00.043+01:002011-04-15T17:27:41.328+02:00Αμέτρητες ζωές κατοικούν μέσα μας F. Pessoa
Αμέτρητες ζωές κατοικούν μέσα μας
Δεν ξέρω, όταν σκέφτομαι ή αισθάνομαι,
Ποιος είναι αυτός που σκέφτεται ή αισθάνεται.
Εγώ είμαι απλά το μέρος
Όπου τα πράγματα νιώθονται ή γίνονται σκέψη
Έχω πάνω από μία ψυχή
Υπάρχουν περισσότερα εγώ από εμένα, τον εαυτό μου.
Υπάρχω, μολαταύτα,
Αδιάφορος προς όλα αυτά.
Τους κλείνω το στόμα: Μιλάω.
Οι διερχόμενες παρορμήσεις που
Αισθάνομαι ή πουIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-11240678955340541862011-01-22T23:01:00.001+01:002011-01-22T23:45:16.316+01:00Όλοι εμείς οι ζωντανοίF. Pessoa (1888 - 1935)
Όλοι εμείς οι ζωντανοί ξοδεύουμεΜία ζωή, στο να τη ζούμε,Μια άλλη, στο να την σκεφτόμαστε.
Και η μόνη ζωή που έχουμε
Μοιράζεται ανάμεσα
Στην αληθινή και την ψεύτικη.
Αλλά ποια είναι η αληθινή
Και ποια είναι η ψεύτικη
Κανένας δεν μπορεί να εξηγήσει.
Και καθώς συνεχίζουμε ζώντας
Η ζωή που σπαταλάμε είναι αυτή
Που είναι καταδικασμένη σε σκέψη.
All of us alive spendOne Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-14383285514245870242010-12-11T14:48:00.000+01:002010-12-11T14:48:27.239+01:00Η διαθήκη μουΜιχάλης Κατσαρός (1919-1998)
Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί – εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-86237385438383906532010-12-03T22:40:00.000+01:002010-12-03T22:40:49.367+01:00ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Roald Dahl (1916-1990)
ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Το πιο σημαντικό πράγμα που έχουμε μάθειΌσο αναφορά τα παιδιά,Είναι ποτέ, ΠΟΤΕ, ΠΟΤΕ να μην τα αφήνετεΚοντά στη συσκευή της τηλεόρασης --Ή ακόμα καλύτερα, απλά μην εγκαταστείσετεΚαθόλου το ηλίθιο αυτό πράγμα.Σχεδόν σε όλα τα σπίτια που έχουμε βρεθείΤα έχουμε δει να χάσκουν με το στόμα ανοιχτό μπροστά στην οθόνη. Να κρέμονται και να σουλατσάρουν γύρω τηςΚαι να Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-45775590072220414672010-11-23T19:08:00.001+01:002010-11-23T19:21:01.323+01:00Κούφιοι Άνθρωποι T. S. Eliot
είμαστε οι κούφιοι άνθρωποι,
οι βαλσαμωμένοι άνθρωποι
σκύβοντας μαζί
κεφαλοκαύκι γεμισμένο άχυρο. Aλίμονο!
οι στεγνές φωνές μας όταν
ψιθυρίζουμε μαζί
είναι ήσυχες κι ανόητες
σαν άνεμος σε ξερό χορτάρι
ή πόδια ποντικών σε σπασμένο γυαλί
στο ξερό μας κελάρι
σχήμα χωρίς μορφή, σκιά χωρίς χρώμα,
παραλυμένη δύναμη, χειρονομία χωρίς κίνηση
αυτοί που πέρασαν
με ολόισια μάτια, στου Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-56668173868250618472010-11-14T10:22:00.000+01:002010-11-14T10:22:09.065+01:00Λακωνικόν
Ο καημός του θανάτου τόσο με πυρπόλησε, που η λάμψη μου επέστρεψε στον ήλιο.
Κείνος με πέμπει τώρα μέσα στην τέλεια σύνταξη της πέτρας και του αιθέρος.
Λοιπόν, αυτός που γύρευα, ε ί μ α ι.
Ω λινό καλοκαίρι, συνετό φθινόπωρο Χειμώνα ελάχιστε.
Η ζωή καταβάλλει τον οβολό του φύλλου της ελιάς
Και στη νύχτα μέσα των αφρόνων μ' ένα μικρό τριζόνι κατακυρώνει πάλι το νόμιμο του Ανέλπιστου.
Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-34473192095714898252010-10-31T14:19:00.000+01:002010-10-31T14:19:36.463+01:00ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ Αναστάσιος-Παντελεήμων Λειβαδίτης (20 Απριλίου 1922 -30 Οκτωβρίου 1988) Αν άρχιζε ο Θεός μια μέρα να μετράει όσα έφτιαξε, άστρα, πουλιά, σπόρους, βροχές, μητέρες, λόφους, θα τέλειωνε ίσως κάποτε. Εγώ κάθομαι εδώ, ολομόναχος, μέσα σε τούτο το υγρό υπόγειο, έξω βρέχει, και μετράω τα σφάλματα που έκανα, τις μάχες που έδωσα, τις δίψες, τις παραχωρήσεις, μετράω τις κακίες μου, κάποτε θαυμαστές, τις Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-23892703798722521092010-10-28T16:43:00.000+02:002010-10-28T16:43:59.727+02:00Αυτό θέλω να τους πω
Αναρωτιέμαι: γιατί να συζητάω μαζί τους;Ψωνίζουν τη γνώση για να την πουλήσουν.Θέλουν να μάθουν πού υπάρχει γνώση φτηνήΠου να μπορούνε ακριβά να την πουλήσουν. Γιατί να ενδιαφερθούν να γνωρίσουν ό,τιενάντια στην αγοραπωλησία μιλάει;Θέλουνε να νικήσουν.Στη νίκη ενάντια τίποτα δε θέλουνε να ξέρουν.Δε θέλουνε άλλοι να τους καταπιέζουν,Θέλουνε να καταπιέζουν οι ίδιοι.Δε θέλουνε την πρόοδο.Θέλουνε Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-34716552848057216802010-10-07T14:01:00.000+02:002010-10-07T14:01:12.125+02:00Δύο Είδη ΝοημοσύνηςJalal ad-Dīn Muhammad Rumi (1207 - 1273) Δύο Είδη Νοημοσύνης
Υπάρχουν δύο είδη νοημοσύνης: Η μία αποκτιέται όταν το παιδί στο σχολείο αποστηθίζει γεγονότα και ιδέεςαπό βιβλία και από αυτά που λέει ο δάσκαλος,μαζεύοντας πληροφορίες από τις παραδοσιακές επιστήμεςκαθώς και από νέες επιστήμες.
Με τέτοια νοημοσύνη ανατέλλεις στον κόσμο. Κατατάσσεσαι μπροστά ή πίσω από άλλουςανάλογα με την ικανότητα Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-18142800465352730102010-09-30T11:52:00.000+02:002010-09-30T11:52:41.155+02:00Μη με σταματάς. Ονειρεύομαι.Κατερίνα Γώγου (1940-1993)
Μη με σταματάς. Ονειρεύομαι.
Ζήσαμε σκυμμένοι αιώνες αδικίας.
Αιώνες μοναξιάς.
Τώρα μη. Μη με σταματάς.
Τώρα κι εδώ για πάντα και παντού.
Ονειρεύομαι ελευθερία.
Μέσα απ' του καθένα
την πανέμορφη ιδιαιτερότητα
ν' αποκαταστήσουμε
του Σύμπαντος την Αρμονία.
Ας παίξουμε. Η γνώση είναι χαρά.
Δεν είναι επιστράτευση απ' τα σχολεία
Ονειρεύομαι γιατί αγαπώ.
Μεγάλα όνειρα Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-60155865302702350602010-09-22T21:12:00.000+02:002010-09-22T21:12:44.819+02:00
Βάρναλης, Κώστας, 1884-1974
Αν ημπορείς την παλαβή να κάνεις, όταν οι άλλοι
σου κάνουνε το γνωστικό κι όλοι σε λένε φταίχτη,
αν δεν πιστεύεις τίποτα κι άλλοι δε σε πιστεύουν,
αν σχωρνάς όλα τα δικά σου, τίποτα των άλλων,
κι αν το κακό που πας να κάνεις, δεν το αναβάλλεις,
κι αν όσα ψέματα σου λεν με πιότερα απανταίνεις,
κι αν να μισείς ευφραίνεσαι κι όσους δε σε μισούνε
κι αν πάντα τον πολύξερο Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-45446628793856137892010-09-09T15:11:00.003+02:002010-09-09T21:39:31.394+02:00The Seven Selves / Οι Εφτά Εαυτοί
#container_title .banner a, #container_title .banner a:visited {color: #090DB9;}
Gibran, Khalil, 1883-1931
Οι Εφτά Εαυτοί
Στην πιο ήσυχη ώρα της νύχτας, καθώς ήμουν ξαπλωμένος και μισοκοιμισμένος, οι εφτά εαυτοί μου κάθισαν μαζί και έτσι κουβέντιαζαν ψιθυριστά.
Ο Πρώτος Εαυτός: Εδώ, σε αυτόν τον τρελό, κατοίκισα όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς να κάνω τίποτα παρά να ανανεώνω τον πόνο Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-42063432870058708712010-08-12T15:50:00.000+02:002010-08-12T15:50:16.162+02:00Κατάσταση πολιορκίας Νάνος Βαλαωρίτης Κατάσταση πολιορκίας ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΜΕΘΑ ΛΟΙΠΟΝ Πολιορκούμεθα από ποιον; Από σένα κι από μένα απ’ τον τάδε και τον δείνα Πολιορκούμεθα στενά Από σύνορα, τελωνεία, ελέγχους διαβατηρίων, την Ιντερπόλ, τη στρατιωτική Αστυνομία, τα τανκς, τη ρητορεία, τη βλακεία, Απ’ τα παράσημα, τις στολές, τους εκφωνηθέντας λόγους Τις υποσχέσεις, τις ψευτιές, την κουτοπονηριά Τη δήθεν αγανάκτηση τωνIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-56824268670278342412010-08-10T22:03:00.000+02:002010-08-10T22:03:58.899+02:00Σκοντάφτει στη Χαρά (Tripping over Joy ) Hafiz (c. 1320-1389)(Shams-ud-din Muhammad)
Σκοντάφτει στην Χαρά
Ποια είναι η διαφοράΑνάμεσα στη δική σου εμπειρία της ΎπαρξηςΚαι αυτήν ενός αγίου;
Ο Άγιος ξέρειΌτι το πνευματικό μονοπάτιΕίναι ένα μεγαλειώδες παιχνίδι σκακιού με τον Θεό
Και ο ΑγαπημένοςΜόλις έκανε μια τόσο Φανταστική Κίνηση
Που ο άγιος τώρα συνεχώςΣκοντάφτει στη ΧαράΚαι ξεσπά σε ΓέλιαΚαι λέει: "Παραδίνομαι!"
Ενώ εσύ, αγαπητέ Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-6632112378405592232010-07-22T18:39:00.000+02:002010-07-22T18:39:58.319+02:00Η πόλις (1910)
Είπες· «Θα πάγω σ' άλλη γή, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα,Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·κ' είν' η καρδιά μου -- σαν νεκρός -- θαμένη.Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμό αυτόν θα μένει.Οπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δωερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα».
Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-33543357788788011092010-07-09T09:11:00.000+02:002010-07-09T09:11:01.048+02:00Modus Vivendi
Οι στίχοι του τραγουδιού είναι του Αλέξη Ασλάνογλου, του αξιοπρεπούς αυτού ανθρώπου που μέχρι το τέλος της ζωής του καιγόταν από την ποίηση χωρίς ποτέ να την συσχετίσει με τίποτε πέραν της “ακατάλυτης ουσίας των πραγμάτων”. Ούτε χρήματα, ούτε δημόσιες σχέσεις, ούτε αναγνώριση. Έφυγε από την γενέτειρά του Θεσσαλονίκη, έζησε σε μια γειτονιά στους Άγ. Ανάργυρους πάμφτωχος, αιρετικός, Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-89061143713124788692010-06-23T21:46:00.000+02:002010-06-23T21:46:38.763+02:00H στάχτη
Μιαρές ασήμαντες λεπτομέρειες που καθορίζουν σιγά – σιγά τη ζωή σου.
Ποια ζωή σου;
Φιλοδοξίες, έρωτες, ενοχές,πανάρχαια χρέη σπατάλησαν τη ζωή σου.
Τι έμεινε;
Η στάχτη των περασμένων κάθεται στα έπιπλα,θολώνει τα τζάμια, τους καθρέπτεςκαι πάνω τους γράφω καμιά φορά τα ονόματα εκείνων που έφυγαν.Και άλλοτε στέκομαι στο παράθυρο και κοιτάζω τους περαστικούς, να πηγαίνουν στην λήθη.
Οι γυναίκες Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-43896617549703380272010-06-08T20:30:00.006+02:002010-06-08T20:42:29.153+02:00A sincere man am I José Martí (1853-1895), written in 1891
Ένας ειλικρινής άντρας είμαι
Ένας ειλικρινής άντρας είμαιΑπό την γη όπου φυτρώνουν φοίνικες,Και θέλω πριν πεθάνωΤους στίχους της ψυχής μου να εναποθέσω.
Είμαι ταξιδιώτης σε όλα τα μέρηΚαι νεοφερμένος πουθενά:Είμαι τέχνη ανάμεσα στις τέχνεςΈνα είμαι με τα βουνά.
Ξέρω τα ονόματα και τις τάξειςΌλων των φυτών που φυτρώνουν·Ξέρω κάθε φύλλο χλόης,Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-65379108135410830532010-05-27T11:53:00.000+02:002010-05-27T11:53:14.251+02:00I walked on a pathΠερπάτησα σε ένα μονοπάτι μέσα στη ζούγκλαΤο οποίο ένας ελέφαντας είχε φτιάξει,Και γύρω μου απλώνονταν μια μπλεγμένη άγρια φύση.Η φωνή της ερήμωσης γεμίζει την μακρινή πεδιάδα.Και η πόλη είναι θορυβώδης με τις καμπάνες ενός ψηλού ναού.Πέρα από την ζούγκλα είναι τα μεγάλα όρη,Ήρεμα και καθαρά.
Στο φόβο της ΖωήςΔημιουργείται ο πειρασμός της θλίψης.
Περιόρισε την ζούγκλα-όχι απλά ένα δέντρο,Γιατί η Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-84280975368462534472010-05-18T18:34:00.001+02:002010-05-18T18:35:26.471+02:00Τα ΑντικλείδιαΗ Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουν τίποτα και προσπερνούν. Όμως μερικοίκάτι βλέπουν, το μάτι τους αρπάζει κάτικαι μαγεμένοι πηγαίνουν να μπουν.Η πόρτα τότε κλείνει. Χτυπάνε μα κανείςδεν τους ανοίγει. Ψάχνουν για το κλειδί.Κανείς δεν ξέρει ποιος το έχει. Ακόμηκαι τη ζωή τους κάποτε χαλάνε μάταιαγυρεύοντας το μυστικό να την ανοίξουν.Φτιάχνουν αντικλείδια. Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-90607066932382038052010-05-12T17:38:00.000+02:002010-05-12T17:38:58.835+02:00"East Coker" from "The Four Quartets" (III)
III.
Ω σκότος σκότος σκότος. Όλοι πάνε στο σκότος.Οι κενοί διαστρικοί χώροι, το κενό μέσα στο κενό,Οι καπετάνιοι, έμποροι τραπεζίτες, διαπρεπείς άνθρωποι των γραμμάτων,Οι γενναιόδωροι προστάτες των τεχνών, τα δημόσια πρόσωπα και οι κυβερνήτες,Εξέχοντες δημόσιοι λειτουργοί, πρόεδροι πολλών επιτροπών,Βιομηχανικοί άρχοντες και ασήμαντοι εργολάβοι, όλοι πάνε στο σκότος,Και σκοτάδι ο Ήλιος και Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-23578751742822104942010-05-04T22:32:00.001+02:002010-05-04T22:34:34.716+02:00Ο Φύλακας του πρόβατου ΙΙ
Η ματιά μου είναι καθαρή σαν ενός ηλιοτρόπιου.Είναι συνήθεια μου να περπατάω τους δρόμουςΚοιτάζοντας δεξιά και αριστεράΚαι μερικές φορές κοιτάζοντας πίσω μου,Και ότι βλέπω κάθε στιγμήΕίναι ότι δεν είδα πριν,Και είμαι πολύ καλός στο να παρατηρώ πράγματα.Είμαι ικανός να νιώθω τον ίδιο θαυμασμόΠου θα ένιωθε ένα νεογέννητο παιδίΑν παρατηρούσε ότι είχε πραγματικά και αληθινά γεννηθεί.Νιώθω κάθε Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-53701358887088521882010-04-16T06:50:00.000+02:002010-04-16T06:50:51.677+02:00William Blake - Auguries of Innocence
Οιωνοί της Αθωότητας
Για να δεις τον κόσμο σε ένα κόκκο άμμουΚαι τον παράδεισο σε ένα αγριολούλουδοΚράτησε το άπειρο στην παλάμη του χεριού σουΚαι την αιωνιότητα σε μία ώρα.
Ένας κοκκινολαίμης πετρίτης σε κλουβίΦέρνει όλο τον ουρανό σε οργή.
Ένας περιστερώνας γεμάτος περιστέριαΦέρνει ρίγος σε όλες τις περιοχές της κόλασηςΈνα πεινασμένο σκυλί στην πύλη του αφεντικούΠροβλέπει την καταστροφή του Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-55222327589919444702010-04-05T10:08:00.007+02:002010-04-05T10:42:04.237+02:00Rig Veda Hymn X. 129¹ 129. Δημιουργία
ΤΟΤΕ δεν ήταν ανύπαρκτος ούτε υπαρκτός: δεν υπήρχε βασίλειο του αέρα, ούτε ουρανός από πάνω του.Τι καλυπτόταν απ' αυτό, και που; και τι του έδωσε καταφύγιο; Υπήρχε νερό εκεί, ανεξερεύνητο βάθος νερού;
Ο Θάνατος δεν ήταν τότε, ούτε υπήρχε τίποτα Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-31870828499295072352010-03-22T13:19:00.000+01:002010-03-22T13:19:24.685+01:00It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding)
Darkness at the break of noon
Shadows even the silver spoon
The handmade blade, the child’s balloon
Eclipses both the sun and moon
To understand you know too soon
There is no sense in trying.
Pointed threats, they bluff with scorn
Suicide remarks are torn
From the fool’s gold mouthpiece the hollow horn
Plays wasted words, proves to warn
That he not busy being born is busy dying.
Temptation’s Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-85348211411707265232010-03-14T13:43:00.000+01:002010-03-14T13:43:47.506+01:00Αιώνας εμπορίου
H προσφορά κι η ζήτηση ρυθμίζουνε την κοινωνία
έλεγε ο μεγάλος αδερφός μου Mαρξ. Ένα μικρό, ανήθικο
εμπόριο
κάθε χειρονομία, κάθε λέξη, κι η πιο κρυφή σου σκέψη ακόμα,
μεγάλα λόγια στις γωνιές των δρόμων, οι ρήτορες σαν τους
λαχειοπώλες
διαφημίζοντας όνειρα για μελλοντικές κληρώσεις
τα αισθήματα στο Xρηματιστήριο, στα λογιστικά βιβλία
δούναι και λαβείν, πίστωση, χρέωση,
ισολογισμοί, Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-88358993325768576582010-03-08T15:43:00.000+01:002010-03-08T15:43:10.461+01:00Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε.Απ' αυτό βγάζω το συμπέρασμα πως είσαστε εκατομμυριούχοι.Το μέλλον σας είναι σιγουρεμένο - το βλέπετεμπροστά σας σ' άπλετο φως. Φρόντισανοι γονείς σας για να μη σκοντάψουν τα πόδια σαςσε πέτρα. Γι' αυτό τίποτα δε χρειάζεταινα μάθεις. Έτσι όπως είσαιεσύ μπορείς να μείνεις.Κι έτσι κι υπάρχουνε ακόμα δυσκολίες, μιας κι οι καιροίόπως έχω ακούσει είναι Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-62226226187718817942010-03-04T17:14:00.000+01:002010-03-04T17:14:41.833+01:00Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλονστο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετεαφού η ιστορία σας ανήκεισαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε
Στα αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσειςτο έργο το ' χω δει μη με τρελαίνετετο πλοίο των ονείρων μου με πάεισε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε
Μένω μονάχος στο παρόν μουνα σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -κι ας έχω τις συνέπειες του νόμουσυνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε
Γυρίζω Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-80646056956080900552010-01-19T18:11:00.001+01:002011-02-10T11:47:24.672+01:00Φοβάσαι το άγνωστο Φ. Πεσσόα
Φοβάσαι το άγνωστο, σαν τον Άμλετ;Αλλά τι δεν είναι άγνωστο; Τι είναι αυτό που ξέρειςΠου σε κάνει να λες αυτό ή το άλλο, συγκεκριμένα, άγνωστο;
Do you dread the unknown, like Hamlet?But what's not unknown? What is it you knowThat lets you call this or that, in particular, unknown?Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-57890366120345327022010-01-14T22:04:00.002+01:002010-01-14T22:08:04.463+01:00Η Λύση
Bertolt Brecht (1898 - 1956)
Η Λύση
Μετά την εξέγερση της 17 Ιουνίου
Ο γραμματέας της Ένωσης Συγγραφέων
Διένειμε ενημερωτικά φυλλάδια στην Stalinallee*
Δηλώνοντας ότι ο λαός
Είχε απολέσει την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης
Και θα μπορούσε να την κερδίσει πίσω μόνο
Εντείνοντας τις προσπάθειες. Δεν θα ήταν ευκολότερο
Στην περίπτωση αυτή, για την κυβέρνηση
Να διαλύσει το λαό
Και να εκλέξει Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-50575188176137807892010-01-08T16:07:00.001+01:002010-01-08T16:08:55.554+01:00Κύκλος και Τετράγωνο
Edwin Muir (1887-1959)
Κύκλος και Τετράγωνο
"Σας δίνω το μισό από εμένα·
Όχι παραπάνω, μήπως και δώσω
Λαβές για ψευδορκία.
Για χάρη μου, για χάρη σας
Το ήμισυ θα πάρετε;"
"Μισό δεν θα πάρω ούτε θα δώσω,
Γιατί αυτός που δίνει τα δίνει όλα.
Με μισά δεν μπορείς να ζήσεις·
Άσε λοιπόν τα εμπόδια να πέσουν,
Σε ένα κύκλο τα έχεις όλα."
Ένας σοφός και αρχαίος καταφρονητής
Μου είπε κάποτε: "Να Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-31917463779668224362009-12-21T22:35:00.001+01:002009-12-21T22:39:24.254+01:00Οι θεοί μας παραχώρησαν αυτήν την ελευθερία
- Ο Σωκράτης έλεγε "εν οίδα ότι ουδεν οίδα".
Ο Tomas Sanchez (1550-1610) έλεγε "δεν ξέρω καν αν ξέρω τίποτα".
Το πρώτο βήμα οδηγεί στο σημείο όπου αμφιβάλουμε για τον εαυτό μας δογματικά και κάθε ανώτερος άνθρωπος κάνει αυτό το βήμα και φτάνει εκεί.
Το δεύτερο οδηγεί στο σημείο όπου αμφιβάλουμε για τον εαυτό μας και για την ίδια μας την αμφιβολία και λίγοι άνθρωποι το έφτασαν.
(Φ. Πεσσόα, Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-19721390042621736902009-12-20T23:48:00.000+01:002009-12-20T23:48:35.395+01:00Όποτε γράφουμε ή μιλάμε ή κάνουμε- I have no ambitions nor desires.
To be a poet is not my ambition,
It's simply my way of being alone.
(Δεν έχω φιλοδοξίες ή επιθυμίες.
Το να είμαι ποιητής δεν είναι φιλοδοξία μου
Είναι απλά ο τρόπος μου να είμαι μόνος.)
- The poet is a faker
Who's so good at his act
He even fakes the pain
Of pain he feels in fact.
(Ο ποιητής είναι πλαστογράφος
Που είναι τόσο καλός στο ρόλο του
Που ακόμαIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-60153240958455385102009-12-14T20:34:00.002+01:002009-12-14T20:46:35.879+01:00Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Τάσος Λειβαδίτης (1950)
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ' τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες - μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-76685906531171406222009-12-09T14:28:00.000+01:002009-12-09T14:28:49.859+01:00Camillo Sbarbaro (1888-1967), 4ποιήματα
μετάφραση-σχόλιο: Σωτήρης Παστάκας (από τον ιστότοπο ποιείν)
*
Σώπα ψυχή μου, κουράστηκες πια ν’ απολαμβάνεις
και να υποφέρεις (και στα δυό τραβάς υποταγμένη).
Όσο κι αν σ’ αφουγκράζομαι, δεν ακούω καμιά φωνή
θρήνου, για την αξιολύπητη νιότη, καμιά
φωνή οργής ή ελπίδας,
ούτε καν πλήξης.
Κείτεσαι
σαν το κορμί, αποσβολωμένη, γεμάτη
απελπισμένη συγκατάβαση.
Δεν θα σαστίσουμε,
έτσι ψυχή μου, κιIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-43112782126559213572009-12-06T20:37:00.001+01:002009-12-06T20:38:26.304+01:00Καθρέφτης
Μια μέρα ήρθε στο χωριό γυναίκα ταραντούλα
κι όλοι τρέξαν να τη δουν.
άλλος της πέταξε ψωμί
κι άλλοι της ρίξαν πέτρα
απ' την ασχήμια να σωθούν.
Κι ένα παιδί της χάρισε ένα κόκκινο λουλούδι,
ένα παιδί
Ένα παιδί της ζήτησε να πει ένα τραγούδι,
ένα παιδί
Κι είπε ποτέ σου μην τους πεις
τι άσχημοι που μοιάζουν,
αυτοί που σε σιχαίνονται
μα στέκουν και κοιτάζουν.
Κι είπε ποτέ σου μην κοιτάς
τον Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-24196045337204988952009-11-28T21:39:00.000+01:002009-11-28T21:39:10.066+01:00Η Ψήφος της Aθηνάς
Ότε το δίκαιον λύσεως αμοιρεί,
ότε η κρίσις των ανθρώπων απορεί
και ανωτέρας αρωγής και φώτων χρήζει,
οι δικασταί σιγώσιν ασθενείς, μικροί,
κ’ η ευσπλαγχνία των Θεών αποφασίζει.
Εις τους δημότας Aθηνών είπ’ η Παλλάς·
«Το δικαστήριόν σας ίδρυσα. Ελλάς
ή άλλη πόλις ενδοξότερον ποτέ
δεν θέλει αποκτήσει. Άνδρες δικασταί,
φανείτ’ αντάξιοι αυτού. Aνοίκεια
πάθη απαρνηθείτε. Επιείκεια
το δίκαιον να Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-23720537888057142532009-11-16T16:28:00.001+01:002009-12-06T20:41:07.863+01:00Simple Man
Απλός Άνθρωπος
Η μητέρα μου είπε όταν ήμουν μικρός
Κάτσε δίπλα μου μοναδικό μου παιδί
Και άκου προσεκτικά τι θα σου πω
Και αν το κάνεις θα σε βοηθήσει κάποια ηλιόλουστη μέρα
Ω, κάνε τα πράγματα με το πάσο σου, μην ζεις γρήγορα
Προβλήματα θα έρθουν και θα φύγουν
Θα βρεις μια γυναίκα και θα βρεις αγάπη
Και μην ξεχνάς γιε μου ότι υπάρχει κάποιος εκεί ψηλά.
Και γίνε ένα απλό είδος ανθρώπου
ΚαιIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-82171120723590029142009-11-11T20:30:00.003+01:002009-11-11T20:33:42.768+01:00Οι Εφτά Γέροντες
XC.- Οι Εφτά Γέροντες
στον Βίκτωρ Ουγκώ
Πόλη γεμάτη σμήνη, γεμάτη όνειρα,
Εκεί που το φάντασμα εν μέσω ημέρας πλευρίζει τον διαβάτη!
Τα μυστήρια παντού τρέχουν σαν τους χυμούς δέντρου
Μέσα στα στενά κανάλια ενός παντοδύναμου γίγαντα.
Ένα πρωινό, μέσα σε ένα λυπητερό δρόμο
Τα σπίτια, τα οποία η ομίχλη επιμήκυνε σε ύψος,
Προσομοιώνοντας τις δύο όχθες ενός ποταμού φουσκωμένου,
Και μ' ένα Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-33900347869018098552009-11-05T13:08:00.002+01:002009-12-06T20:41:25.534+01:00Μάρκος
Μιλάμε για το Μάρκο, ποτέ δε δάγκωσε κανέναντα μάτια του, τα μάτια του - αγαπούσαν αλλά φοβισμέναοι ιδιοκτήτες του τον είχαν το μισό καιρό δεμένο, το μισό καιρό λυτόούτε κι αυτοί ήξεραν από το Μάρκο τι ζητούσαντου 'ριχναν ξεροκόμματα για φαγητό - έγινε κλέφτηςτις νύχτες έσκιζε σακούλες σκουπιδιών.Μια μέρα θα τον στέλνανε στο άσυλομετά κλαίγαμε, άλλαξαν γνώμη,ξανά ο Μάρκος δεμένος - λυτόςσυχνά Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-21452640006380477022009-11-01T18:55:00.000+01:002009-11-01T18:55:29.962+01:00ΛΗΘΗ
Λορέντζος Μαβίλης (Ἰθάκη 1860 - Δρίσκος Ἰωαννίνων 1912)
ποιητής, κυρίως σονέτων, δημοτικιστὴς καὶ ἐθνικὸς ἀγωνιστής.
Καλότυχοι οἱ νεκροὶ ποὺ λησμονᾶνε
τὴν πίκρια τῆς ζωῆς. Ὅντας βυθίσει
ὁ ἥλιος καὶ τὸ σούρουπο ἀκλουθήσει,
μὴν τοὺς κλαῖς, ὁ καημός σου ὅσος καὶ νἆναι.
Τέτοιαν ὥρα οἱ ψυχὲς διψοῦν καὶ πᾶνε
στῆς λησμονιᾶς τὴν κρουσταλλένια βρύση·
μὰ βοῦρκος τὸ νεράκι θὰ μαυρίσει,
ἂIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-18365873095632075632009-10-22T11:22:00.000+02:002009-10-22T11:22:38.517+02:00To Posterity
Bertolt Brecht
(1898 - 1956)
Στους Μεταγενέστερους
I.
Ζω πράγματι στον μεσαίωνα!
Ο άδολος λόγος είναι παραλογισμός. Ένα λείο μέτωπο είναι εχέγγυο
μιας σκληρής καρδιάς. Εκείνος που γελά
δεν έχει ακόμα ακούσει
τη φοβερή είδηση.
Αχ, σε τι καιρούς ζούμε
όταν το να μιλάς για δέντρα είναι σχεδόν έγκλημα
Γιατί είναι ένα είδος σιωπής η αδικία!
Και αυτός που διασχίζει ήρεμα το δρόμο,
δεν είναι Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-73145445945723942812009-10-06T23:29:00.003+02:002009-10-07T13:11:27.661+02:00A Psalm of Life
Henry Wadsworth Longfellow
(1807-1882 / Portland / United States)
Ένας ψαλμός της ζωής
Πες μου όχι με πένθιμους αριθμούς,
Η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο από ένα άδειο όνειρο!
Για την ψυχή είναι νεκρό ότι κοιμάται,
Και τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.
Η ζωή είναι πραγματική! Η ζωή είναι σοβαρή!
Και ο τάφος δεν είναι σκοπός της·
Χους ην και εις χουν απελεύσητω,
Δεν Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-40712466139520030892009-09-30T12:24:00.003+02:002009-09-30T12:40:13.816+02:00Είμαστε πολλοί
Pablo Neruda (1904-1973 / Parral / Chile)
Από τα πολλά άτομα τα οποία είμαι, από τα οποία είμαστε,
Δεν μπορώ να κατασταλάξω σε ένα μόνο.
Έχουν χαθεί για μένα υπό την κάλυψη της ένδυσης
Έχουν αναχωρήσει για μια άλλη πόλη.
Όταν τα πάντα φαίνεται να έχουν καθοριστεί
για να με αναδείξουν ως νοήμων άνθρωπο,
ο ανόητος που κρατώ μέσα μου κρυμμένο
αναλαμβάνει να μιλήσει για εμένα.
Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-13340097707520668042009-09-25T16:02:00.003+02:002009-09-25T17:05:38.232+02:0016-bit Intel 8088 chip
16-bit Intel 8088 chip
Μ' ένα Apple Macintosh
δεν μπορείτε να εκτελέσετε προγράμματα Radio Shack
στη μονάδα δίσκου του.
Δεν μπορεί ένας Commodore 64
drive να διαβάσει ένα αρχείο
που έχετε δημιουργήσει σ' έναν
προσωπικό υπολογιστή ΙΒΜ.
οι υπολογιστές Kaypro και Osborne χρησιμοποιούν
το CP / M λειτουργικό σύστημα
αλλά δεν μπορεί να διαβάσει ο ένας του άλλου
το γραφικό χαρακτήρα
γιατί "Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-42798673949427999192009-09-22T23:35:00.001+02:002009-09-22T23:37:16.462+02:00Σώπα
Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή, κόψ' τη φωνή σου, σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός, η σιωπή ειναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί, έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα, μου λέγαν:
«σώπα!».
Στο σχολείο μου κρύψανε την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε: «εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»
Με φίλησε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
«Κοίτα μην πεις τίποτα, σσσ...σώπα!»
Κόψε τη φωνήIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-80039308394242380622009-09-17T20:40:00.001+02:002009-09-17T20:41:51.992+02:00Κι ὅταν κάποτε θὰ πρέπει νὰ διδάξεις[Und wenn du schon einmal lehren mußt]Ράινερ Μαρία Ρίλκε (1875-1926): γερμανόφωνος Τσέχος λυρικὸς ποιητής.Berlin, Schmargendoff
16 Apr. 1900Κι ὅταν κάποτε θὰ πρέπει νὰ διδάξεις
γιατὶ προσμένει νὰ τοῦ πεῖς, ἕνα παιδί,
ἢ γιατὶ ὁ ξένος σου
μπαίνει στῆς λάμπας σου τὸν κύκλο
σκοτεινιασμένος ἀπ᾿ τὴν ἄχνα τοῦ βραδιοῦ,
ἢ ποὺ τὸ βῆμα σου κάποτε ξαστοχᾶ
κι᾿ ὡσότου ξαναφέξει
πρέπει κι᾿ ἐσὺ σὲ φίλους νὰ Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-61269216064337476822009-09-13T21:44:00.005+02:002009-09-13T21:48:06.356+02:00Choruses from The Rock
Χορικά από "Το Βράχο"(απόσπασμα)
Ο αετός ίπταται στην κορυφή του Ουρανού
Ο κυνηγός με τα σκυλιά του, κυνηγά τον κύκλο του.
Ω κόσμε της άνοιξης και του φθινοπώρου, γέννησης και θανάτου!
Ο ατέλειωτος κύκλος της ιδέας και δράσης,
Ατελείωτη εφεύρεση, ατελείωτο πείραμα,
Φέρνει γνώση της κίνησης, αλλά όχι της ακινησίας·
Γνώση του λόγου, αλλά όχι της σιωπής Γνώση των λέξεων, και άγνοια του Λόγου.Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-81819754201151656212009-09-07T00:00:00.003+02:002010-09-22T21:14:37.958+02:00Αὐτονεκρολογία
Μισὸν αἰῶνα πάλευα κι ἀπάνου
γιὰ λευτεριὰ δικιά μου καὶ τῶν ἄλλων,
κι ὅλο πιότερο μ᾿ ἔπνιγεν ὁ βρόχος,
κι οἱ γενναῖοι, ποὺ μὲ πνίγανε, πιὸ δοῦλοι.Μὲ μπουκῶναν μωρὸ «Μεγάλη Ἰδέα»
κρύβοντάς μου τὸν πιὸ αἱμοβόρο ὀχτρό μου:
νά ῾μαι τοῦ ξένου ὁ πάτος, νὰ μισῶ
καὶ νὰ καταφρονῶ τ᾿ ἀνόσιο πλῆθος.Τὰ σκολειά μου τὰ κλείνανε τὰ μάτια.
Μοῦ τ᾿ ἄνοιγαν ἡ ζούγκλα τῶν Ὀλίγων
καὶ τὰ «καταραμένα» τὰ βιβλία.
Κι Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-11611218552163408512009-09-03T00:01:00.005+02:002009-09-03T01:00:43.229+02:00BaudelaireIV. - Correspondances (αναλογίες/σχέσεις)Η Φύση είναι ένας ναός που οι ζωντανές κολώνες τουΑφήνουν καμμιά φορά να τους ξεφύγουν μπερδεμένα λόγιαΟ άνθρωπος εκεί διασχίζει τα δάση των συμβόλωνΠου τον παρατηρούν με οικίες ματιές.Σαν μακρινή ηχώ που από μακρυά αναμειγνύεταιΜέσα σε μία σκοτεινή και βαθειά ενότητα,Απέραντη σαν την νύχτα και σαν τη διαύγεια πνεύματος,Τα αρώματα, τα χρώματα και οι ήχοι Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-63471875581715438892009-08-31T15:10:00.002+02:002009-09-02T23:53:57.087+02:00Imagine Imagine there's no heaven,it's easy if you try,no hell below us,above us only sky.Imagine all the people,living for today.Imagine there's no countries,it isn't hard to do,nothing to kill or die for,and no religion too.Imagine all the people,living life in peace.Imagine no possesions,I wonder if you can,no need for greed or hunger,a brotherhood of man.Imagine all the people,sharing all theIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-8783200582462846012009-08-25T20:21:00.007+02:002009-09-02T23:54:30.811+02:00The Crime of Castlereagh¹ (απόσπασμα)In a ninety-six verse poem written in 1980, entitled 'The Crime of Castlereagh', Bobby² tells of his experiences in Castlereagh and his fears and thoughts at the time. They came and came their job the sameIn relays N'er they stopped.'Just sign the line!' They shrieked each timeAnd beat me 'till I dropped.They tortured me quite viciouslyThey threw me through the air.It got so bad it seemed I Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-40168292657408825612009-08-18T17:56:00.005+02:002009-09-03T00:10:18.033+02:00XIV. - L'HOMME ET LA MER ¹Homme libre, toujours tu chériras la mer !La mer est ton miroir; tu contemples ton âmeDans le deroulement infini de sa lame,Et ton esprit n'est pas un gouffre moins amer.Tu te plais á plonger au sein de ton image ;Tu l'embrasses des yeux et des bras, et ton coeurSe distrait quelquefois de sa propre rumeurAu bruit de cette plainte indomptable et sauvage.Vous êtes tous lesIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-27960976064145461112009-08-12T23:10:00.002+02:002009-09-03T00:45:39.414+02:00Το Χάλκεον Χέρι του Φόβου Όσοι το χάλκεον χέριβαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·θέλει αρετήν και τόλμηνη ελευθερία.Αυτή (και ο μύθος κρύπτεινουν αληθείας) επτέρωσετον Ίκαρον· και αν έπεσενο πτερωθείς κ' επνίγηθαλασσωμένος·Αφ' υψηλά όμως έπεσε,και απέθανεν ελεύθερος.-Αν γένης σφάγιον άτιμονενός τυράννου, νόμιζεφρικτόν τον τάφον.Εάν φιλοτιμούμεθα'να την ξαναποκτήσωμενμ' ίδρωτα και με αίμα,καλόν είναι το Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-26838383770232965632009-08-08T21:04:00.001+02:002009-12-06T20:41:57.824+01:00Blowin' in the Wind - Στον Άνεμο ΠετάειBlowin' In The Wind
How many roads must a man walk down
Before you call him a man?
Yes, 'n' how many seas must a white dove sail
Before she sleeps in the sand?
Yes, 'n' how many times must the cannon balls fly
Before they're forever banned?
The answer, my friend, is blowin' in the wind,
The answer is blowin' in the wind.
How many years can a mountain exist
Before it's washed to the sea?
Yes, 'nIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-43044414959279528072009-08-03T01:17:00.003+02:002009-09-03T00:46:04.832+02:00Στο Άγαλμα της Ελευθερίας που Φωτίζει τον ΚόσμοΛευτεριά, Λευτεριά σχίζει, δαγκάνειτους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου,χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου.Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι,λογαριάζουν, πόσα δολάρια κάνεισήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου.Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουνέμποροι και κονσόρτια κι εβραίοι.Είναι πολλά του αιώνος μας τα χρέη,πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουνοι γενεές, όταν σε παρομοιάσουνμε το πορτραίτο του Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-55825017845517792272009-07-31T09:10:00.004+02:002009-09-03T00:46:30.986+02:00Οι Αθάνατοι (Α. Εμπειρίκος)Πίσω και γύρω από τους αθανάτουςτων ερήμων και των περιβολιώνΤα θνητά φυτά και οι άνθρωποιζουν και υπάρχουν.Ο ουρανός είναι απύθμενοςκαι η θάλασσα πανδέγμωνΟι άνθρωποι όπως και τα φυτάζουν την ζωήν των.Εκ πρώτης όψεως, τα πάντα φαίνονται αλλοπρόσαλλα,όμως μια προσεκτική θεώρησις του συνόλουκαταδεικνύει στα έκθαμβα μάτια των παρατηρητώνότι παντού υπάρχει μία καταπληκτική συνέπεια, μία δομή, μία Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-25785952909018038642009-07-23T14:28:00.011+02:002009-07-31T09:36:15.561+02:00Meditatio / ΣτοχασμόςMeditatioby Ezra Pound (1885 - 1972 / Hailey / Idaho)When I carefully consider the curious habits of dogsI am compelled to concludeThat man is the superior animal.When I consider the curious habits of manI confess, my friend, I am puzzled. ΣτοχασμόςΌταν προσεκτικάIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-78896969049591422082009-06-15T22:05:00.003+02:002009-09-03T00:47:00.314+02:00Paracelsus(η φώτο είναι δανεισμένη από εδώ )102.From ‘Paracelsus’By Robert Browning (1812–1889)TRUTH is within ourselves; it takes no riseFrom outward things, whate’er you may believe.There is an inmost centre in us all,Where truth abides in fullness; and around,Wall upon wall, the gross flesh hems it in,This perfect, clear perception—which is truth.A baffling and perverting carnal meshBinds it, and makes Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-32101538901405879012009-06-12T12:23:00.003+02:002010-09-22T21:17:03.718+02:00Ελεύθερος Κόσμος
Πρόλογος
Γράφε, Ιστορία, τα ψέματά σου αράδα
και βλόγα το Φονιά, βρίζε το θύμα!
Κι Αρετή, των δρομάκων σουσουράδα,
τον κάθε σωματέμπορά σου τίμα.
Και συ, Νόμε, των άνομων ασπίδα,
σαν τη μαϊμού από κλώνο σ' άλλον πήδα
κι απ' την κορφή με την ουρά κρεμάσου,
να μη γλέπει ο Λαός τα πισινά σου.
Λεφτεριά της χανάκας και του ξύλου,
σφιχτόδενε τ' αξύπνητο χαϊβάνι.
Και συ, ρηγάτο του Κενού, τ' αψήλουIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-14975030060541520072009-06-04T20:13:00.003+02:002009-09-03T00:47:38.645+02:00[Επρόδωσαν την αρετή] - Κώστας ΚαρυωτάκηςΕπρόδωσαν την αρετή κι ήρθαν οι έσχατοι πρώτοι.Με χρήμα παίρνεται η καρδιά κι αποτιμάται ο φίλος.Αν άλλοτε αντιφέγγιζε στο νου, στα μάτια, σ' ότι,είναι η ζωή πια σκοτεινή κι ανέφικτη σα θρύλος,είναι πικρία στο χείλος.Νύχτα βαθιά. Με πνεύμα οργής έσπρωξα το κρεβάτι.Ανοιξα τις αραχνιασμένες κάμαρες. Καμίαελπίς. Απ' το παράθυρο, του τελευταίο διαβάτηείδα τη σκιά. Κι εφώναξα στριγκά στην ησυχία:«Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-16427455443945792352009-05-27T12:16:00.004+02:002009-05-27T13:14:46.122+02:00De Tuinman en de Dood / Ο Κηπουρός και ο ΘάνατοςDe Tuinman en de Dood P.N. van Eyck (1887-1954)Een Perzisch Edelman:Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,Mijn woning in: 'Heer, Heer, èèn ogenblik!Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.Ik schrok, en haaste mij langs de andere kant,Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.Meester, uw paard, en laat mij spoorlangs gaan,Voor de avond Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-9007091739571177062009-05-22T20:34:00.002+02:002009-09-03T00:48:10.390+02:00Ἕνας μικρότερος κόσμος (Ν. Βρεττάκος)Ἀναζητῶ μίαν ἀκτὴ νὰ μπορέσω νὰ φράξωμὲ δέντρα ἢ καλάμια ἕνα μέροςτοῦ ὁρίζοντα. Συμμαζεύοντας τὸ ἄπειρο, νἄχωτὴν αἴσθηση: ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε μηχανὲςἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγες· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουν στρατιῶτεςἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγοι· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε ὄπλαἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγα, στραμμένα κι αὐτὰ πρὸς τὴν ἔξοδοτῶν δασῶν μὲ τοὺς λύκους· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε ἔμποροιἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγοι σεIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-69601175310657247472009-05-12T17:46:00.001+02:002009-09-03T00:10:44.456+02:00Τρία ποιήματα για τον ποιητήL'ALBATROSSouvent, pour s'amuser, les hommes d'équipagePrennent des albatros, vastes oiseaux des mers,Qui suivent, indolents compagnons de voyageLe navire glissant sur les gouffres amers.A peine les ont-ils déposés sur les planches,Que ces rois de l'azur, maladroits et honteux,Laissent piteusement leurs grandes ailes blanchesComme des avirons traîner à côté d'eux.Ce voyageur ailé, comme il est Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-14299405704992551062009-05-03T21:38:00.004+02:002009-09-03T00:48:34.383+02:00Εαυτούληδες - Γιάννης ΣκαρίμπαςΕαυτούληδες(από τη συλλογή Εαυτούληδες 1950)Ως ωραία ήταν μου απόψε η λύπη,ήρθαν όλα σιωπηλά χωρίς πάθηκαι με ήβραν —χωρίς κανέν' να μου λείπει—τα λάθη.Κι ως τα γνώρισα όλα-μου γύρω — μπραμ-πάφεςόλα κράταγαν, τρουμπέτες και βιόλες—ΕΑΥΤΟΥΛΗΔΕΣ που με βλέπαν, oι γκάφες-μου όλες.A!... τι θίασος λίγον τι από αλήτεςμουζικάντες μεθυσμένους και φάλτσους,έτσι ως έμοιαζαν — με πρισμένες τις Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-52786756776203912482009-04-30T12:10:00.007+02:002009-09-03T00:11:09.487+02:00Au Lecteur - Charles Baudelaire Au LecteurLa sottise, l'erreur, le péché, la lésine,Occupent nos esprits et travaillent nos corps,Et nous alimentons nos aimables remords,Comme les mendiants nourrissent leur vermine.Nos péchés sont têtus, nos repentirs sont lâches;Nous nous faisons payer grassement nos aveux,Et nous rentrons gaiement dans le cheminIptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-71611724592531253822009-04-24T01:27:00.008+02:002009-09-03T00:49:34.777+02:00The Mystery of Pain by Emily Dickinson / On Pain by KThe Mystery of PainPain has an element of blank;It cannot recollectWhen it began, or if there wereA day when it was not.It has no future but itself,Its infinite realms containIts past, enlightened to perceiveNew periods of pain.On PainYour pain is the breaking of the shell that enclosesyour understanding.Even as the stone of the fruit must break, that itsheart may stand in the sun, so must you Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-32896553972255603492009-04-17T22:32:00.004+02:002009-09-03T00:50:05.365+02:00Τρεις Φορές η Αλήθεια - Οδ. ΕλύτηςΙΜετατόπιζε το αγριοπούλι πιτ-πιτ πάνω στους βράχους την αλήθειαΜες στις γούβες τ' αρμυρό νερό τλιπ-τλιπ όλο τσιμπολογούσε Κάτι κάτι Κάτι πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχειΜα την πίστη μου άγιασα να περιμένωΠέταξα γένι καλογερικό που όλο χάιδευα κι έξυναΚάτι κάτι Κάτι άλλο να βρεθείΚάποια φορά το πήρ' απόφασηΤράβηξα έτσι όπως τραβάς μια βάρκα στη στεριά τον άνθρωπο από μέρος που να βλέπεις μέσα του-Ε Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-19925121638506921772009-04-14T17:39:00.005+02:002010-05-26T11:53:57.918+02:00IV από την συλλογή: The Song of Life - KrishnamurtiListen, O friend,
I will tell thee of the secret perfume of Life.
Life has no philosophy,
No cunning systems of thought.
Life has no religion,
No adoration in deep sanctuaries.
Life has no god,
Nor the burden of fearsome mystery.
Life has no abode,
Nor the aching sorrow of ultimate decay.
Life has no pleasure, no pain,
Nor the corruption of pursuing love.
Life is neither good nor evil,
Nor Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-83537329524627730562009-04-07T19:47:00.003+02:002009-04-07T20:55:59.404+02:00I'm Nobody! Who are You? - Emily DickinsonI'm nobody! Who are you?Are you nobody, too?Then there's a pair of us -don't tell!They'd banish us, you know.How dreary to be somebody!How public, like a frogTo tell your name the livelong dayTo an admiring bog!Είμαι ο κανένας! Ποιός είσαι εσύ;Είσαι ο κανένας, και εσύ;Τότε είμαστε δύο - μην μου πεις!Θα μας εξορίσουν ξέρεις.Πόσο αγαπητό να είσαι κάποιος!Πόσο κοινό, όπως ο βάτραχοςΝα λες το όνομά Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-64541798867173888182009-04-04T14:05:00.001+02:002009-09-03T00:50:26.060+02:00Τρία ποιήματα ἀπὸ τὴ «Φιλοσοφία τῶν λουλουδιῶν» - Ν. ΒρεττάκοςΓΕΝΕΣΗΑὐτὸ τὸ γαρύφαλλο, ποὺ κρατώντας τοἀνάμεσα στὰ τρία μου δάχτυλατὸ σηκώνω στὸ φῶς, μοῦ μίλησε καὶπαρὰ τὸν κοινὸ νοῦ μου τὸ κατανόησα.Μι᾿ ἁλυσίδα ἀπὸ ἀτέλειωτους γαλαξίες συνεργάστηκαν,διασταύρωσαν κάτω στὴ γῆ φωταψίες- τὸ σύμπαν ὁλόκληρο πῆρε μέρος στὴ γέννησηαὐτοῦ τοῦ γαρύφαλλου.Κι᾿ αὐτὸ ποὺ ἀκούω εἶναι οἱ φωνὲςτῶν μαστόρων του μέσα του.ΣΕΜΙΝΑΡΙΟἊν μὲ βλέπουν νὰ στέκομαιὄρθιος, ἀκίνητος, Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-87919801260089601672009-04-02T10:50:00.002+02:002009-09-03T00:50:49.381+02:00A Dream Within a Dream (Edgar Allan Poe)Take this kiss upon the brow!And, in parting from you now,Thus much let me avow-You are not wrong, who deemThat my days have been a dream;Yet if hope has flown awayIn a night, or in a day,In a vision, or in none,Is it therefore the less gone?All that we see or seemIs but a dream within a dream.I stand amid the roarOf a surf-tormented shore,And I hold within my handGrains of the golden sand-How Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-64092585062561435372009-04-01T12:09:00.001+02:002009-09-03T00:51:14.135+02:00Ἂν δὲν μοῦ ῾δινες ποίηση Κύριε (Ν. Βρεττάκος)Ἂν δὲν μοῦ ῾δινες ποίηση ΚύριεἊν δὲ μοῦ ῾δινες τὴν ποίηση, Κύριε,δὲ θἄχα τίποτα γιὰ νὰ ζήσω.Αὐτὰ τὰ χωράφια δὲ θἆταν δικά μου.Ἐνῷ τώρα εὐτύχησα νἄχω μηλιές,νὰ πετάξουνε κλώνους οἱ πέτρες μου,νὰ γιομίσουν οἱ φοῦχτες μου ἥλιο,ἡ ἔρημός μου λαό,τὰ περιβόλια μου ἀηδόνια.Λοιπόν; Πῶς σοῦ φαίνονται; Εἶδεςτὰ στάχυά μου, Κύριε; Εἶδες τ᾿ ἀμπέλια μου;Εἶδες τί ὄμορφα ποὺ πέφτει τὸ φῶςστὶς γαλήνιες κοιλάδες Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-4476851361821676202009-03-30T16:54:00.002+02:002009-09-03T00:51:33.077+02:00Γιατί βαθιά μου δόξασα (Α. Σικελιανός)Γιατί βαθιά μου δόξασα και πίστεψα τη γηκαι στη φυγή δεν άπλωσα τα μυστικά φτερά μου,μα ολάκερον ερίζωσα το νου μου στη σιγή,νά που και πάλι αναπηδά στη δίψα μου η πηγή,πηγή ζωής, χορευτική πηγή, πηγή χαρά μου...Γιατί ποτέ δε λόγιασα το πότε και το πώς,μα εβύθισα τη σκέψη μου μέσα στην πάσαν ώρα,σα μέσα της να κρύβονταν ο αμέτρητος σκοπός,νά τώρα που, ή καλοκαιριά τριγύρα μου είτε μπόρα,λάμπ' η Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-28738524852241529612009-03-25T09:20:00.001+01:002009-09-03T00:51:51.078+02:00Υμνος στο Δία Αυτός είναι ο "Υμνος στο Δία", αποδίδεται στον νεοπλατωνικό φιλόσοφο Κλεάνθη, σε ελεύθερη απόδοση του Δημήτρη Λιαντίνη. (στο προλόγισμα από τις "Ωρες των Άστρων") Έ συ, αρχηγέ της φύσης! Τιμημένε και πολυκράτη.Με τα πολλά ονόματα στον εσπερινό και στον όρθρο.Ύπατε και τιμητή στις φρουρές και στα κάστρα του χρόνου.Και ισχυρέ δήμαρχε των συνελεύσεων της Αγοράς.Που κυβερνάς με το δίκιο το άγιο, Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-34697723222494018932009-03-22T19:11:00.002+01:002009-12-06T20:42:13.061+01:00Ζητιάνος παρά υπουργός Tράπεζες, βίντεο κι ασφάλειες ζωής, οι καταθέσεις που τη φτώχεια σου ξορκίζουν
σαν συνολάκι εορτών με δανεικά λεφτά
την όμορφη ζωή σου να στολίζουν.
Tρέφεις στη νύχτα τα όνειρα του πρωινού,
και την καρδιά σου παραδίδεις στους αλήτες,
αν δεν τους μοιάσεις έχε κατά νού:
ήρωας αφανής με τους κοπρίτες.
Kάλλιο ζητιάνος παρά υπουργός,
ψεύτης για χάρη μιας μεγάλης λόξας.
Στέκεις στην άκρη πάντα Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-39718050742882901512009-03-18T12:18:00.001+01:002009-09-03T00:57:18.659+02:00Ο ΓκρεμιστήςἈκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης,ὁ διαλεχτὸς τῆς ἄρνησης κι ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης.Καὶ θέλει καὶ τὸ γκρέμισμα νοῦ καὶ καρδιὰ καὶ χέρι.Στοῦ μίσους τὰ μεσάνυχτα τρέμει ἑνὸς πόθου ἀστέρι.Κι ἂν εἶμαι τῆς νυχτιᾶς βλαστός, τοῦ χαλασμοῦ πατέρας,πάντα κοιτάζω πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀπόμακρο τῆς μέρας.ἐγὼ ὁ σεισμὸς ὁ ἀλύπητος, ἐγὼ κι ὁ ἀνοιχτομάτης·τοῦ μακρεμένου ἀγναντευτής, κι ὁ Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-8886266302180458262009-03-13T19:05:00.001+01:002009-09-03T00:57:42.240+02:00"Τι είπα κάποτε σ' έναν ιπτάμενο"Από τον ιστότοπο Οίστρος.Περισσότερα ποιήματα http://www.phys.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/nikos_karoyzos_poems.htmΣαν αφαιρέσεις από τον ήλιο την λαίμαργη αστρονομίαδεν είναι πιότερος από μιά πυγολαμπίδα που διαστέλλειτην κίνηση μέσ' στο άναυδο σκοτάδι.Δεν έχει πόσιμη σημασία να σταλάξουμετσιγγούνικες αλήθειες και σταγονίδια βεβαιότηταςδεν έχει ούτε μιά πρωτοτυπία η ξεμυαλίστρα η Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-87533584253729976462009-03-09T15:25:00.001+01:002009-09-03T00:57:00.074+02:00Περί Φύσεως (απόσπασμα)Οι φοράδες που με μεταφέρουν μέχρι εκεί που φτάνει η λαχτάρασυνεχίζουν να τρέχουν αφού ήλθαν και με έφεραν στον θρυλικό δρόμοτης θεότητας, που μεταφέρει τον άνθρωπο που γνωρίζει μέσα από το αχανέςκαι σκοτεινό άγνωστο. Και μεταφέρομαι καθώς οι φοράδες ξέρονταςπου ακριβώς να πάνε, συνεχίζουν να με μεταφέρουν μοχθώντας στο άρμα,και οι κοπέλες προχωρούσαν μπροστά. Και ο άξονας των τροχών έβγαζετον Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-41986952921430589422009-03-07T04:16:00.001+01:002009-09-03T00:56:37.999+02:00Rua da bella vistaΜια νύχτα καλοκαιρινή, υγρή στη Λισσαβόνα,ονειροπόλος ποιητής χαϊδεύει τη σιωπή·-ο φόρος της διάνοιας πληρώνεται μ' αγρύπνια-αγρίμι είναι που κρύβεται σε σώμα λογιστή.Απ' τ' ανοιχτό παράθυρο κοιτά τους άδειους δρόμους.Τη μέρα ειν' ένα τίποτα. Το βράδυ ειν' «εγώ»,που κάθεται καρτερικά στην έρημη αποβάθρα,να πάρει την κλινάμαξα που πάει στην άβυσσο.Ανακαλεί τη θλίψη του, την αστραπή της γνώσης,για Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3384008021601022401.post-63893102061625799672009-03-03T11:55:00.001+01:002009-09-03T00:56:12.437+02:00Στὸν ἴσκιο μου (Γ. Σουρής) Βρὲ ἴσκιε μου γιατί μ᾿ ἀκολουθεῖς; Δὲ μ᾿ ἀφήνεις μόνο μου νὰ τρέχω; Βρὲ ἴσκιε μου, δὲ πᾶς νὰ μοῦ χαθεῖς, πρέπει κι ἐσένα σύντροφο νὰ ἔχω; Πότε στραβὸ σὲ βλέπω πότε ἴσο, πότε μακρὺ σὰ σούβλα, πότε νᾶνο, τὴ μιὰ πηγαίνεις μπρός, τὴν ἄλλη πίσω σὲ ἀπαντῶ ἐδῶ, ἐκεῖ σὲ χάνω. Χωρὶς νὰ βλέπεις, πιάνεις ὅτι πιάνω, μὲ ὁδηγεῖς ἀλλὰ καὶ σ᾿ ὁδηγῶ. Καὶ τέλος πάντων κάνεις ὅτι κάνω καὶ εἶσαι ἄλλος, Iptamenos Ollandoshttp://www.blogger.com/profile/11113252723210882210noreply@blogger.com0